DSpace Repository

Specyfika polskiej recepcji twórczości Johanna Friedricha Herbarta

Show simple item record

dc.contributor.author Gara, Jarosław
dc.date.accessioned 2014-06-04T10:24:01Z
dc.date.available 2014-06-04T10:24:01Z
dc.date.issued 2012
dc.identifier.citation Przegląd Pedagogiczny 2012, nr 2, s. 22-32 en_US
dc.identifier.issn 1897-6557
dc.identifier.uri http://repozytorium.ukw.edu.pl/handle/item/668
dc.description The presence of John Friedrich Herbart’s works in Polish pedagogical thought is rather selective, and their philosophical foundations remain almost unknown. And yet Herbart’s pedagogical opinions constitute an integral part of his philosophical ideas. What is more, his philosophical ideas actually expose his pedagogical intentions. In order to discuss such selective knowledge about Herbart’s writings, at least two specifically Polish causes of such a situation could be mentioned. The first one is of linguistic and translation nature, whereas the second one might be recognized as a result of historical and geopolitical situation of Polish pedagogy and, in a wider context, the situation of Polish culture and science. Both reasons are closely linked to each other. In the last years, there were published two significant monographies that attempt to interpret Herbart’s writings once again, as well as revise the reception of his works in reference to both Polish and world literature, and, all the same, reconstitute the philosophical status of his pedagogy. These are especially the works of Dariusz Stępkowski and Andrzej Murzyn. Both of them restore the philosophical status of Herbart’s pedagogy, and portray him as a thinker who is a “philosopher among educators” and an “educator among philosophers”. en_US
dc.description.abstract Obecność twórczości Jana Fryderyka Herbarta w polskiej myśli pedagogicznej jest wybiórcza i prawie w ogóle nie są znane jej fundamenty filozoficzne, chociaż jego poglądy pedagogiczne są integralną częścią jego poglądów filozoficznych. Same poglądy filozoficzne są też nieodłącznym kontekstem odsłaniającym faktyczne intencje jego poglądów pedagogicznych. Mówiąc o wybiórczej znajomości jego twórczości, wskazać można co najmniej na dwie specyficznie polskie przyczyny takiego stanu rzeczy. Pierwszy specyficznie polski powód ma naturę lingwistyczno-translatorską, drugi zaś uznać można za wynik uwarunkowań historycznogeopolitycznych polskiej pedagogiki, a szerzej polskiej kultury i nauki. Obydwa powody są jednak ściśle ze sobą powiązane. W ostatnich latach pojawiły się jednak prace badawcze, które podejmują próbę ponownego odczytania twórczości Herbarta, jak i rewizję recepcji jego twórczości, zarówno w odniesieniu do polskiej, jak i światowej literatury przedmiotu, stanowiąc tym samym swoistą rehabilitację filozoficznego statusu pedagogiki Herbarta. Są to naukowe prace Dariusza Stępkowskiego oraz Andrzeja Murzyna. Obie prace przywracają też filozoficzny status pedagogice Herbarta, a jego samego ukazują jako myśliciela, który jest „filozofem wśród pedagogów” i „pedagogiem wśród filozofów”. en_US
dc.language.iso pl en_US
dc.publisher Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy ; Instytut Pedagogiki en_US
dc.title Specyfika polskiej recepcji twórczości Johanna Friedricha Herbarta en_US
dc.title.alternative Polish Reception of Johann Friedrich Herbart’s Writings en_US
dc.type Article en_US


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record