DSpace Repository

Ponowoczesność jako posthumanistyczna kondycja społeczno-kulturowa: perspektywa pedagogiczno-socjologiczna

Show simple item record

dc.contributor.author Lipowicz, Markus
dc.date.accessioned 2018-08-28T10:42:51Z
dc.date.available 2018-08-28T10:42:51Z
dc.date.issued 2017
dc.identifier.citation Przegląd Pedagogiczny 2017, nr 2 en_US
dc.identifier.uri http://repozytorium.ukw.edu.pl//handle/item/5531
dc.description The aim of the article is to portray postmodernity as an expression of socio-cultural condition. From a pedagogical perspective the main feature of this condition is the weakening of the idea of humanity, which causes the adaptive-emancipative paradigm of education to lose their legitimization. For this reason fundamental principles of socialization, upbringing and education became in postmodernity a “game” of signs and meanings focused on individual self-realization and auto-creation. As a consequence, new ways of understanding the individual life and the community have emerged. These structural changes of social relations I will refer to the selected motives of post- and transhumanism in the last part of the article. Ultimately, I will try to show that postmodernity realizes itself fully within the posthumanistic reconfiguration of the socio-cultural reality, in which education aims at reconciling mankind with non-human beings. en_US
dc.description.abstract Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie ponowoczesności jako rzeczywistej kondycji społeczno- -kulturowej. Z perspektywy pedagogicznej najbardziej podstawową cechą tej kondycji jest osłabienie idei człowieczeństwa, co sprawia, że adaptacyjno-emancypacyjny paradygmat edukacji utracił swoją dawną legitymizację antropologiczną. Z tego powodu podstawowe zasady uspołecznienia, wychowania i edukacji stały się w ponowoczesności „grą” znaków i sensów nastawionych na samorealizację i autokreację indywidualną. W konsekwencji uformowały się nowe sposoby pojmowania życia zarówno indywidualnego, jak i wspólnotowego. Te strukturalne zmiany stosunków społecznych będę w ostatniej części artykułu odnosił do pewnych wątków post- i transhumanizmu. Docelowo zechcę pokazać, iż ponowoczesność w pełni realizuje się w posthumanistycznej rekonfiguracji rzeczywistości społeczno-kulturowej, w której edukacja zmierza do pojednania ludzi z bytami nie-ludzkimi. en_US
dc.language.iso pl en_US
dc.publisher Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy en_US
dc.subject człowiek en_US
dc.subject decentralizacja en_US
dc.subject edukacja en_US
dc.subject jednostka en_US
dc.subject pedagogika en_US
dc.subject ponowoczesność en_US
dc.subject posthumanizm en_US
dc.title Ponowoczesność jako posthumanistyczna kondycja społeczno-kulturowa: perspektywa pedagogiczno-socjologiczna en_US
dc.title.alternative Postmodernity as a posthuman socio-cultural reality: a pedagogical- sociological perspective en_US
dc.type Article en_US


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record