Krytyka irracjonalizmu w Szkole Lwowsko-Warszawskiej i jej pedagogiczny wyraz

Ładowanie...
Miniatura

Data

Tytuł czasopisma

ISSN czasopisma

Tytuł tomu

Wydawca

Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy

Abstrakt

W filozoficznych sporach tocznych przez uczonych ze Szkoły Lwowsko-Warszawskiej (SL-W) szczególne miejsce zajmowały spory z koncepcjami irracjonalistycznymi. Kazimierz Twardowski i jego uczniowie odrzucali te koncepcje zarówno ze względów filozoficznych, jak i pozafilozoficznych. W artykule przedstawiono źródła europejskiego irracjonalizmu początku XX wieku oraz wybranych filozofów – irracjonalistów, z którymi dyskutowali przedstawiciele SL-W. Omawiając tę dyskusję, wskazano na główne linie argumentacji rozwijanej w SL-W. Krytyka irracjonalizmu ujawniła się również wyraźnie w tekstach pedagogicznych omawianych myślicieli. Tym, co charakteryzowało założenia wychowawcze w SL-W, był nacisk kładziony na ścisłość myślenia i sprawność działania, nie zaś dążenie do wyrobienia w uczniach określonego poglądu na świat. Był to wyraz konsekwentnej postawy intelektualnej tej grupy uczonych, opisywanej niekiedy jako postawa maksymalistyczna co do formy i minimalistyczna co do treści.

Opis

In philosophical debates carried out by the academics from the Lvov-Warsaw School (L-WS) the arguments against irrational conceptions took a particular place. Kazimierz Twardowski and his disciples rejected those conceptions for philosophical and extra-philosophical reasons. in the article the author presents the sources of European irrationalism of the beginning of the 20th century and the ideas of the selected philosophers – irrationalists with whom the representatives of the L-WS discussed. While presenting that discussion, the author shows the main lines of the arguments developed in the LW-S. The critical approach to irrationalism was also present in pedagogical texts of the LW-S representatives. What was characteristic to the LW-S educational assumptions was the emphasis put on the precision of thinking and the efficiency of acting, not on desire to transmit to pupils a particular worldview. it was the expression of a consequent attitude of that group of academics, the attitude called at times maximalist as regards the form, and the minimalist as regards the content.

Cytowanie

Przegląd Pedagogiczny 2014, nr 1, s. 59-73

Poparcie

Recenzja

Uzupełnione przez

Odwołania