Nieczystość, kicz i kamp. Warianty estetyki brzydoty w poezji wybranych twórców polskiego modernizmu

Abstract

Rozprawa zawiera analizę rozwiązań estetycznych, stosowanych przez wybranych poetów polskiego modernizmu oraz konfrontację tych realizacji z postulowanymi przez nich poglądami estetycznymi. Dysertacja uwzględnia szerokie rozumienie estetyki brzydoty, mieszczącej się na osi między dwoma głównymi, przeciwstawnymi, a równocześnie komplementarnymi biegunami estetycznymi. Pierwszy z nich tworzą turpizm i estetyka nieczystości, drugi to estetyka kiczu i kampu. Te dwa warianty estetyki stanowią literacki ekwiwalent teorii wyparcia i kultury, sformułowanej przez Freuda, w myśl której wstręt zajmuje miejsce wypartej rozkoszy.