Dialog i krytyka jako niezbędne warunki współpracy i rozwoju teorii i praktyki pedagogicznej
Ładowanie...
Data
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy ; Instytut Pedagogiki
Abstrakt
Pedagogikę postrzegam jako naukę teoretycznie i praktycznie zorientowaną, jako formację intelektualną,
którą tworzą zarówno teoretycy, jak i praktycy. Jeśli zgodzić się z tym założeniem, to należy także przyjąć,
iż powinnością teoretyków i praktyków jest dbanie o rozwój tej dyscypliny naukowej. Ów rozwój możliwy
jest, moim zdaniem, jedynie dzięki współpracy pomiędzy teoretykami a praktykami, którego niezbędnymi
warunkami (pewnie obok wielu innych) są dialog i krytyka. Dialog traktowany być musi jako rozmowa,
której zadaniem nie jest przekonywanie kogokolwiek do swoich racji, a raczej umożliwienie wzajemnej
wymiany poglądów. By jednak uchronić się przed szkodliwymi, pseudonaukowymi poglądami chcącymi „zawładnąć”
myślą pedagogiczną, uzupełnieniem tak rozumianego dialogu musi stać się poprawnie realizowana
krytyka. Poprawność krytyki polega na dokładnej, merytorycznej analizie poglądów czy działań, przed ich
ewentualnym przyjęciem bądź odrzuceniem. Te dwa warunki stanowią, według mnie, niezbędne elementy
rozwoju i współpracy teorii i praktyki pedagogicznej, a przez to rozwoju całej dyscypliny naukowej.
Opis
I perceive pedagogy as a theory- and practice-oriented science, as an intellectural formation created by theoreticians
and practitioners alike. If one accepts the above assumption one must also agree that both theoreticians
and practitioners should focus on developing this branch of science. Such development is only possible
if theoreticians and practitioners cooperate with each other and it calls for, most probably among many other
things, dialogue and criticism. Dialogue must be treated as a conversation, aimed not at trying to persuade
someone to accept a certain perspective but rather as an opportunity to exchange views. However, in order
to protect oneself against harmful, pseudo-scientific views, seeking to monopolize the pedagogic thought,
such dialogue must be supplemented with proper criticism. Proper criticism consists in accurate, content- and
argument-based analysis of views or actions before they are approved of or rejected. These two requirements
are, in my opinion, necessary for appropriate development and cooperation between pedagogic theory and
practice, and consequently for the development of the entire branch of science.
Słowa kluczowe
Cytowanie
Przegląd Pedagogiczny 2010, nr 2, s. 34-44