Genialny detektyw ze skłonnością do nałogów, czyli słów kilka o wizerunku śledczego w skandynawskich powieściach kryminalnych

Abstrakt

Przyczynkiem do prowadzenia rozważań jest niesłabnąca popularność skandynawskich powieści kryminalnych, których pojawienie się na polskim rynku wydawniczym wywołało prawdziwy boom na tę tematykę także produkcji krajowej. Detektywi pokroju Kurta Wallandera czy Harry’ego Hole stanowią dla wielu niedościgniony wzór policjanta, prawego, konsekwentnego w swych działaniach i przede wszystkim – skutecznego. Na ile są oni jednak faktycznie wzorem do naśladowania, a na ile – uwspółcześnioną projekcją męskich cech i powieleniem istniejących już stereotypów o płci? Artykuł będzie próbą charakterystyki wybranych postaci detektywów w prozie (nie tylko) skandynawskiej oraz ich konfrontacji ze stereotypowym wyobrażeniem samca alfa.

Opis

Cytowanie

Poparcie

Recenzja

Uzupełnione przez

Odwołania

Licencja Creative Commons

O ile nie zaznaczono inaczej, licencja tego elementu jest opisana jako Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska