Dojrzałość w kontekście etapów rozwoju człowieka w dziejach nowożytnej europejskiej i polskiej myśli pedagogicznej

Uproszczony widok
dc.contributor.authorJakubiak, Krzysztof
dc.date.accessioned2019-04-17T11:55:52Z
dc.date.available2019-04-17T11:55:52Z
dc.date.issued2018
dc.descriptionThinking about the lifelong education of a human being and the stages of his or her development has its roots in modern European pedagogical thought, dating back to the 17th and 18th centuries, i.e. in the works of John Amos Comenius, Jean-Jacques Rousseau, and Johann Heinrich Pestalozzi. However, the 7-year periods in human development have been known in medicine, law and philosophy since ancient and medieval times. Among the successive stages of development, maturity, most often linked to the reaching of sexual maturity, has always been singled out. However, according to contemporary psycho-pedagogical knowledge, we are dealing with the category of maturity at the many stages of human development, and in the various areas of the functioning of man. J.J. Rousseau first stated that in the Second Book of Emile, or On Education in 1762, writing that each age has its own perfection, the kind of maturity typical of itself. In the 20th century this proposition became more and more popular owing to research in the field of pedology and empirical psychology.en_US
dc.description.abstractMyślenie o całożyciowym wychowaniu człowieka i etapach jego rozwoju ma swoje ugruntowane tradycje w nowożytnej europejskiej myśli pedagogicznej, sięgające co najmniej XVII i XVIII wieku – twórczości Jana Amosa Komeńskiego, Jana Jakuba Rousseau i Jana Henryka Pestalozziego. Jednak siedmioletnie okresy w rozwoju człowieka były znane w medycynie, prawie i filozofii od czasów starożytnych i średniowiecza. Wśród kolejnych faz rozwojowych zawsze wyróżniana była dojrzałość, najczęściej wiązana z uzyskaniem dojrzałości płciowej. Jednak zgodnie ze współczesną wiedzą psychopedagogiczną, z kategorią dojrzałości mamy do czynienia na wielu etapach rozwoju człowieka i w różnych obszarach jego funkcjonowania. Tak też jako pierwszy stwierdzał J.J. Rousseau w II księdze Emila z 1762 roku, pisząc, że każdy wiek ma właściwą sobie doskonałość, rodzaj właściwej sobie dojrzałości. W XX wieku to twierdzenie funkcjonowało już coraz powszechniej dzięki badaniom z dziedziny pedologii i psychologii empirycznej.en_US
dc.identifier.citationPrzegląd Pedagogiczny 2018, nr 1en_US
dc.identifier.urihttp://repozytorium.ukw.edu.pl//handle/item/6001
dc.language.isoplen_US
dc.publisherWydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczyen_US
dc.subjecthistoria wychowaniaen_US
dc.subjectdojrzałośćen_US
dc.subjectmyśl pedagogicznaen_US
dc.subjectokresy rozwoju człowiekaen_US
dc.titleDojrzałość w kontekście etapów rozwoju człowieka w dziejach nowożytnej europejskiej i polskiej myśli pedagogicznejen_US
dc.title.alternativeMaturity in the context of the stages of human development in the history of modern European and Polish pedagogical thoughten_US
dc.typeArticleen_US

Pliki

Oryginalne pliki

Teraz wyświetlane 1 - 1 z 1
Miniatura
Nazwa:
Dojrzałość w kontekście etapów rozwoju człowieka w dziejach nowożytnej.pdf
Rozmiar:
97,72 KB
Format:
Adobe Portable Document Format
Opis:
Pobierz

Licencja

Teraz wyświetlane 1 - 1 z 1
Miniatura
Nazwa:
license.txt
Rozmiar:
946 B
Format:
Item-specific license agreed upon to submission
Opis:
Pobierz

Kolekcje

Przegląd Pedagogiczny, 2018, Numer 1