"A my tam i z powrotem". Szpital i choroba w poezji Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego

Abstrakt

W twórczości Tkaczyszyna-Dyckiego szpital to jedno z wielu miejsc podporządkowanych symbolicznej podróży do kresu nocy. Jest ono o tyle ważne, o ile bezpośrednio odnosi się do doświadczenia autobiograficznego – choroby i umierania matki. Szpital staje się miejscem objawienia wiedzy o sobie jako o podmiocie naznaczonym monstrualnością życia, ale szukającym ocalenia w niedoskonałej poetyckiej mowie.

Opis

In Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki’s poetry the hospital is one of the many places subordinated to a symbolic journey to the end of the night. It is important as long as it directly refers to the autobiographical experience - a mother’s illness and dying. The hospital becomes a place of revealing knowledge about yourself as a subject marked by the monstrosity of life, still looking for salvation in imperfect poetic speech.

Cytowanie

Szczukowski I: "A my tam i z powrotem". Szpital i choroba w poezji Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego. Literaturoznawstwo 2018, nr 12, s. 67-78.

Poparcie

Recenzja

Uzupełnione przez

Odwołania

Licencja Creative Commons

O ile nie zaznaczono inaczej, licencja tego elementu jest opisana jako Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska